Naar inhoud

Philomena Wilmsen

Philomena Wilmsen

Op haar 40ste startte Mena met het begeleiden van CM-vakanties. Meteen had ze de smaak van het vrijwilligerswerk te pakken en kon het nog moeilijk loslaten. Ze hield dit vol tot haar 70ste verjaardag en had toen maar liefst 299 vakanties op de teller staan.

Op zo ’n vakantie kwam ze in contact met bewoners van het ’t Klavier (het voormalige Zwart Goor), waar ze al snel haar hart aan verloor. In 2002 startte ze dan ook met vrijwilligerswerk op het Klavier, wat ze ruim 18 jaar later nog steeds doet.

Daarnaast is ze al zo ‘n 35 jaar vrijwilliger bij Harmonie de Kunstvrienden; in de zaal als helpende hand, maar ook bij  optochten als verkeersbegeleider.

Een dikke pluim voor haar belangeloze inzet is meer dan dik verdiend.


De vaste vragen van onze reporter:

Wat heb je allemaal gedaan om  deze prestatie of resultaat te behalen en wat doet dat met je?

Wat ik gedaan heb, is anderen helpen. Dat was mijn grote droom. Het heeft mij al die jaren veel voldoening, liefde en vriendschap bezorgd. Na zo ’n CM-vakantie zie een deelnemer wel eens met de tranen in de ogen hoeveel deugd ze van de vakantie hadden. Het is onbeschrijfbaar wat dat met je doet.

 

Wat denk je? Wie is de snoodaard die je nomineerde? Wil je iets aan hem/haar kwijt?

Toen ik Kris Govers eens had uitgenodigd in zorgverblijf Hooidonk te Zandhoven om over zijn tocht naar Santiage De Compostella te vertellen, zag hij het werk dat ik er deed en moedigde mij aan mezelf kandidaat te stellen als cultuurlaureaat. Ik heb dat uiteindelijk niet gedaan, maar ik vermoed dat mijn zoon Luc Vervloet de snoodaard is die me heeft voorgedragen. (NVDR: Klopt, samen met Katrijn Berghmans.)

 

Waar zie je jezelf binnen 10 jaar?

Ik hoop binnen 10 jaar nog gezond en wel te zijn en nog steeds vrijwilligerswerk te kunnen doen. En daarnaast gewoon te genieten van de dingen des levens.

 

In hoeverre was sport of cultuur in coronatijd een gemis of net een houvast?

In het begin van de corona-periode ben ik 5 weken niet meer naar ’t Klavier kunnen gaan. Dat deed pijn aan het hart. Ik ben dan maar gaan snelwandelen; alle dagen ongeveer een uur. Dat doe ik nu nog.

 

Heel veel activiteiten lagen stil. Maar wat heeft je in een coronajaar als 2020 op cultureel of sportief vlak toch nog kunnen bekoren?

Op sportief vlak heeft het snelwandelen me kunnen bekoren. En verder het kaartspelen met mijn man Frans, het knutselen met de bewoners van het Klavier, wandeltochten, …

 

Wil je nog graag een boodschap overbrengen of iemand bedanken die bijdroeg aan je titel?

Ik ben heel blij met deze titel en wil iedereen bedanken die daaraan heeft bijgedragen.