Naar inhoud

Jan Mertens - 30ste dodentocht en andere wandelprestaties

JanMertens

Jan is reeds vele jaren een fervente wandelaars met tal van lange wandelingen op het palmares. Met een 30ste dodentocht op de teller was 2019 een goed moment om Jan voor te dragen als sportlaureaat.


Jan is bovendien heel geëngageerd om ook anderen tot een sportieve levensstijl te motiveren: Hij stippelt wandelingen uit voor onder meer KWB Merksplas en voor de Hoogstraatse Wandelclub De Noorderkempen waarvan hij bestuurslid is. Jan is tevens lid van de werkgroep Seniorensport Merksplas en actief lid bij de Sint-Niklaasvrienden. 



De vaste vragen van onze reporter:

Wat hebben je allemaal gedaan om  deze prestatie of resultaat te behalen en wat doet dat met je?

In 2019 wandelde ik vooral grote tochten, zoals de 100 km van Schaffen, 120 km van Baarle-Hertog naar Scherpenheuvel en terug, 50 km de Zotte van Gheel, de dodentocht (100 km), de coast walking van Oostende naar De Panne (42 km), …

Ook de regio Compostella heb ik meermaals bewandeld. Ik bereikte Santiago vanuit Burgos 650 km  (2013) in 20 dagen,vanuit Porto 230 km (2015) met Myriam in 11 dagen en vanuit Oviedo 320 km (2017) met Myriam en Mieke in 15 dagen in. In 2019 ronde ik dit project af door samen met mijn vrouw Myriam en mijn dochter Mieke vanuit Santiago naar Finisterre en Muxia te wandelen (119 km in 4 dagen). Dat is een route die ook veel pelgrims afleggen om na hun aankomst in Santiago de Compostella verder door te trekken naar de kust in Finistère en/of Muxia aan de Atlantische Oceaan. De beboeling was om daar hun kleren en schoenen te verbranden maar de laatste jaren is dat ten strengste verboden vanwege het milieu. Al mijn belevenissen heb ik in 2 boeken verwerkt.

Mijn 30ste deelname aan de dodentocht was toch wel speciaal. Ik heb ze alle 30 uitgewandeld en behoor nu officieel tot Club 30+. (https://www.dodentocht.be/wandelaar/club-30/) De club telt intussen 111 leden. Het record aantal deelnames staat op 48, dus nog 1800 km te gaan om dat record te verbreken. 😉Ik ben geen recordbreker, maar ik zou me gelukkig prijzen mocht ik het jaar daarop weer aan de start te staan.

Het doet me wel iets die lange wandelingen. Natuurlijk moet je soms de pijn verbijten,  maar je kan ook je gedachten verzetten over alles en nog wat. Soms kan je aanklampen met andere wandelaars en een gesprek voeren, maar het liefst wandel ik alleen op eigen tempo.

Wat denk je? Wie is de snoodaard die je nomineerde? Wil je iets aan hem/haar kwijt?

Dat heeft mijn vrouw Myriam in het grootste geheim gedaan. Ik had haar in 2011 hetzelfde gelapt. 😉


Waar zie je je binnen 10 jaar?

Daartegen ben ik een 80-plussers. Ik zou heel blij zijn mocht ik dan nog steeds een actieve wandelaar zijn, al is het dan misschien met wandelstok of rollator. 😉


In hoeverre was sport of cultuur in coronatijd een gemis of net een houvast ?

We hebben veel gewandeld en gefietst, maar kijken er enorm naar uit ons normale leven weer te kunnen opnemen. De contacten met familie en vrienden hebben wij en iedereen trouwens toch wel hard gemist.

Ook de ingerichte clubwandelingen missen we. Vooral de gesprekken tijdens de wandelingen met de wandelaars van verschillende clubs (we kennen er toch zoveel). We maakten er een daguitstap van om her en der te gaan wandelen - ook verder weg - en daarna te genieten van een etentje. Maar met onze rugzak gevuld met eten en drinken vullen we nu ook onze dagen met een stevige wandeling.

Ook de wekelijkse beweegsessies van Seniorensport Merksplas missen we, evenals het daarop aansluitende drankje bij de plaatselijke horeca.

We spelen nog 2 keer per week een spelletje petanque in de Driezenwijk, maar we mogen niet in groep spelen. Ook dat missen we erg.

Heel veel activiteiten lagen stil. Maar wat heeft je in een coronajaar als 2020 op cultureel of sportief vlak toch nog kunnen bekoren?

We hebben Merksplas het afgelopen jaar volledig verkend en hebben nog vele mooie plaatsen ontdekt waar we nog nooit waren geweest.

Op cultureel vlak was er weinig of niets te beleven daar we nergens terecht konden.

Ook vergaderingen mochten niet doorgaan. Enkel met de wandelclub de noorderkempen hebben we reeds 2x online vergaderd, maar dat is ook niet zo evident.


Wil je nog graag een boodschap overbrengen of iemand bedanken die bijdroeg aan je titel?

Ik wil met deze Myriam bedanken dat ze mij nomineerde voor sportlaureaat 2019. Dankjewel.

Mijn boodschap aan iedereen: We mogen elkaar niet vastpakken, maar zeker ook niet loslaten.